چقدر مستربچ به مواد پلاستیکی اضافه کنیم؟ جدول درصد مصرف و فرمول محاسبه

درصد مصرف مستربچ در مواد پلاستیکی چقدر است؟

مستربچ محصولی گرانولی است که از رنگدانه، افزودنی فعال یا پرکننده در یک رزین حامل تشکیل می شود. تولیدکننده این گرانول ها را با مواد پلیمری اصلی مخلوط می کند تا رنگ یا ویژگی موردنظر در محصول نهایی ایجاد شود.

مقدار مستربچ موردنیاز به نوع محصول بستگی دارد. برای تولید فیلم رنگی، هدف رسیدن به رنگ مشخص و یکنواخت است. برای فیلم سفید، علاوه بر رنگ، میزان پوشش دهی اهمیت دارد. در مستربچ های افزودنی مانند آنتی بلاک و لیزکننده نیز هدف تغییر رفتار سطحی فیلم است.

به همین دلیل، نمی توان برای تمام مستربچ ها یک درصد مشخص در نظر گرفت. حتی دو مستربچ سفید با ظاهری مشابه ممکن است غلظت متفاوتی از دی اکسید تیتانیوم داشته باشند و برای ایجاد پوشش مشابه به مقدار مصرف متفاوتی نیاز پیدا کنند.

تفاوت درصد مصرف و نسبت اختلاط مستربچ

وقتی گفته می شود درصد مصرف مستربچ ۲ درصد است، باید مشخص شود منظور ۲ درصد از وزن مخلوط نهایی است یا ۲ درصد نسبت به وزن پلیمر خام.

اگر ۲ کیلوگرم مستربچ را با ۹۸ کیلوگرم پلیمر مخلوط کنید، ۱۰۰ کیلوگرم محصول خواهید داشت که سهم مستربچ در آن دقیقا ۲ درصد است. اما اگر ۲ کیلوگرم مستربچ را به ۱۰۰ کیلوگرم پلیمر اضافه کنید، وزن مخلوط به ۱۰۲ کیلوگرم می رسد و سهم واقعی مستربچ حدود ۱٫۹۶ درصد خواهد بود.

این اختلاف در درصدهای پایین کوچک به نظر می رسد، اما در تولید انبوه، ثبت یک روش محاسبه ثابت برای کنترل کیفیت و تکرار فرمول اهمیت دارد.

چرا درصد مصرف مستربچ برای همه محصولات یکسان نیست؟

نوع پلیمر، رنگ اولیه مواد، ضخامت قطعه، غلظت مستربچ و عملکرد مورد انتظار محصول بر مقدار مصرف اثر دارند. برای مثال، یک فیلم نازک شیری ممکن است برای پوشش دادن رنگ زمینه به فرمول متفاوتی نسبت به یک قطعه تزریقی ضخیم نیاز داشته باشد.

در مستربچ های افزودنی، تفاوت حتی بیشتر است. میزان مصرف مستربچ آنتی بلاک باید بر اساس مشکل چسبندگی سطوح و ترکیب فیلم تعیین شود، در حالی که مستربچ پایدارکننده نوری باید با توجه به شرایط محیطی و دوام مورد انتظار محصول انتخاب شود.

بنابراین مقدار مصرف پیشنهادی تأمین کننده باید با نوع پلیمر و شرایط واقعی تولید تطبیق داده شود.

جدول درصد مصرف مستربچ رنگی، سفید، مشکی و افزودنی

برای انتخاب مقدار مناسب، ابتدا باید کاربرد مستربچ مشخص شود. مستربچ های رنگی برای ایجاد رنگ استفاده می شوند؛ مستربچ سفید معمولا با هدف افزایش سفیدی و پوشش دهی انتخاب می شود و مستربچ مشکی ممکن است علاوه بر رنگ دهی، در محصولاتی با الزامات فنی ویژه استفاده شود.

جدول زیر بازه های تقریبی و عوامل مؤثر بر مصرف را نشان می دهد. این مقادیر صرفا برای شروع بررسی هستند و نباید جایگزین برگه مشخصات فنی هر گرید شوند.

مستربچ مشکی چیست؟ انواع، کاربرد، درصد مصرف و انتخاب گرید مناسب

در مستربچ رنگی، غلظت رنگدانه و قدرت رنگ دهی تعیین می کنند چه مقدار از محصول برای دستیابی به رنگ موردنظر لازم است. مستربچ سفید ممکن است با توجه به میزان دی اکسید تیتانیوم و ضخامت محصول به مقدار بیشتری نیاز داشته باشد.

در مستربچ مشکی، نوع دوده و مقدار آن اهمیت دارد. به ویژه در محصولات مهندسی مانند لوله های پلی اتیلنی، مقدار مستربچ باید بر اساس الزامات فنی همان محصول تعیین شود.

برای مستربچ های افزودنی نیز نمی توان از درصد مصرف مستربچ های رنگی استفاده کرد. هدف مصرف و مقدار ماده فعال در این گروه متفاوت است.

برای ۱۰۰ کیلو مواد پلاستیکی چند کیلو مستربچ لازم است؟

یکی از رایج ترین سوالات تولیدکنندگان این است که برای هر ۱۰۰ کیلوگرم مواد اولیه چند کیلو مستربچ باید اضافه شود. پاسخ به این سوال به درصد مصرف انتخاب شده و مبنای محاسبه بستگی دارد.

اگر هدف تهیه ۱۰۰ کیلوگرم مخلوط نهایی باشد، مقدار مستربچ بخشی از همان ۱۰۰ کیلوگرم خواهد بود. برای مثال، مصرف ۲ درصد یعنی ۲ کیلوگرم مستربچ و ۹۸ کیلوگرم پلیمر پایه.

اما اگر ۱۰۰ کیلوگرم پلیمر از قبل در اختیار دارید و قرار است مستربچ به آن اضافه شود، وزن مخلوط نهایی بیشتر از ۱۰۰ کیلوگرم خواهد شد.

مستربچ کربنات کلسیم برای نایلون و نایلکس؛ درصد مصرف،قیمت و بهترین گرید

جدول مقدار مستربچ برای ۱۰۰ کیلو مخلوط نهایی

برای تولید ۱۰۰ کیلوگرم محصول با مصرف یک درصد، یک کیلوگرم مستربچ کافی است. اگر درصد مصرف به ۳ درصد برسد، مقدار مستربچ ۳ کیلوگرم و پلیمر پایه ۹۷ کیلوگرم خواهد بود.

در این محاسبات فرض شده است که مستربچ تنها ماده اضافه شونده به پلیمر پایه است. اگر فرمول شامل مواد بازیافتی، پرکننده یا افزودنی های دیگری باشد، مجموع وزن تمام اجزا باید برابر با وزن نهایی محصول شود.

مقدار مستربچ برای ۲۰۰، ۵۰۰ و ۱۰۰۰ کیلو مواد

برای افزایش ظرفیت تولید، می توان درصد مصرف تأییدشده را در وزن مخلوط نهایی ضرب کرد. مثلا اگر مصرف ۲ درصد روی نمونه آزمایشی تأیید شده باشد، برای تولید ۵۰۰ کیلوگرم محصول به ۱۰ کیلوگرم مستربچ و برای یک تن محصول به ۲۰ کیلوگرم مستربچ نیاز دارید.

این جدول فقط مقدار وزنی را محاسبه می کند. برای مثال، درج عدد ۵ درصد به معنی مناسب بودن این مقدار برای تمام گریدهای مستربچ نیست. درصد مناسب باید پیش از تولید انبوه مشخص شده باشد.

اگر ۱۰۰ کیلو گرانول خام موجود باشد چه کنیم؟

فرض کنید ۱۰۰ کیلوگرم گرانول پلی اتیلن در اختیار دارید و دستور مصرف بیان می کند که مستربچ باید ۲ درصد وزن پلیمر پایه باشد. در این حالت، ۲ کیلوگرم مستربچ لازم دارید و وزن مخلوط به ۱۰۲ کیلوگرم می رسد.

اما اگر قرار باشد مستربچ دقیقا ۲ درصد از وزن نهایی را تشکیل دهد و وزن پلیمر پایه همچنان ۱۰۰ کیلوگرم باشد، باید حدود ۲٫۰۴۱ کیلوگرم مستربچ اضافه کنید.

برای جلوگیری از اختلاف فرمول بین شیفت های تولید، بهتر است مبنای درصد مصرف به صورت صریح در دستور اختلاط نوشته شود.

فرمول محاسبه درصد مصرف مستربچ بر اساس وزن مواد

برای محاسبه مقدار مستربچ، ابتدا باید مشخص شود که وزن مخلوط نهایی را می دانیم یا وزن پلیمر پایه را. در روش اول، مقدار مستربچ از کل وزن محصول محاسبه می شود. در روش دوم، مقدار افزودنی نسبت به وزن پلیمر موجود تعیین خواهد شد.

فرمول مستربچ بر اساس وزن مخلوط نهایی

اگر درصد مصرف مستربچ بر اساس وزن کل مواد نهایی اعلام شده باشد، وزن مستربچ برابر است با وزن مخلوط ضرب در درصد مصرف و تقسیم بر صد.

برای مثال، اگر قرار باشد ۵۰۰ کیلوگرم مخلوط نهایی با مصرف ۳ درصد تولید شود، مقدار مستربچ برابر با ۱۵ کیلوگرم خواهد بود. در نتیجه ۴۸۵ کیلوگرم از مخلوط به سایر مواد اختصاص دارد.

در یک سفارش یک تنی با مصرف ۲٫۵ درصد نیز به ۲۵ کیلوگرم مستربچ نیاز خواهید داشت.

فرمول مستربچ زمانی که وزن پلیمر پایه مشخص است

اگر مقدار پلیمر خام مشخص باشد و بخواهید درصدی از وزن همان پلیمر را مستربچ اضافه کنید، باید وزن پلیمر را در درصد مصرف ضرب و بر صد تقسیم کنید.

مثلا برای ۵۰۰ کیلوگرم پلیمر پایه، افزودن ۳ درصد مستربچ به معنی استفاده از ۱۵ کیلوگرم مستربچ و رسیدن به وزن نهایی ۵۱۵ کیلوگرم است.

اگر وزن پلیمر پایه ثابت است، اما سهم مستربچ باید دقیقا درصد مشخصی از کل مخلوط نهایی باشد، از فرمول دیگری استفاده می شود:

برای نمونه، اگر ۲۰۰ کیلوگرم پلیمر پایه دارید و می خواهید سهم مستربچ دقیقا ۴ درصد وزن نهایی باشد، حدود ۸٫۳۳۳ کیلوگرم مستربچ لازم است.

نسبت یک به پنجاه مستربچ چند درصد است؟

عبارت «نسبت یک به پنجاه» ممکن است دو مفهوم داشته باشد. اگر یک واحد مستربچ از مجموع پنجاه واحد مخلوط نهایی باشد، سهم مستربچ دقیقا ۲ درصد است.

اگر یک واحد مستربچ به پنجاه واحد پلیمر پایه اضافه شود، مجموع مواد پنجاه و یک واحد خواهد بود و سهم مستربچ از مخلوط نهایی حدود ۱٫۹۶ درصد است.

بنابراین هنگام دریافت دستور مصرف، بهتر است نسبت اختلاط هم به صورت درصد وزنی و هم با ذکر مبنای محاسبه ثبت شود.

محاسبه مقدار ماده فعال موجود در مستربچ

در مستربچ های افزودنی و بعضی گریدهای رنگی، لازم است مقدار ماده فعال واردشده به محصول نیز محاسبه شود. برای مثال، اگر مستربچی ۴۰ درصد رنگدانه داشته باشد و مقدار مصرف آن ۲ درصد باشد، سهم نظری رنگدانه در محصول ۰٫۸ درصد خواهد بود.

این رابطه زمانی معتبر است که ماده فعال از منبع دیگری وارد مخلوط نشده باشد. همچنین نتیجه ریاضی به تنهایی عملکرد محصول را تضمین نمی کند و باید با آزمون نهایی بررسی شود.

درصد مصرف مستربچ در تولید نایلون، نایلکس و فیلم پلاستیکی

در تولید نایلون و نایلکس، درصد مستربچ به نوع پلی اتیلن، ضخامت فیلم، رنگ اولیه مواد و مشخصات گرید وابسته است. یک درصد مصرف ثابت ممکن است در دو فیلم با ضخامت متفاوت، ظاهر یکسانی ایجاد نکند.

در تولید فیلم های رنگی، نمونه آزمایشی باید در شرایطی نزدیک به تولید اصلی تهیه شود. اگر رنگ تنها روی یک نمونه ضخیم تأیید شده باشد، نمی توان مطمئن بود که همان نسبت در فیلم نازک نیز نتیجه مشابهی خواهد داشت.

کاربرد مستربچ در صنعت پلاستیک، لوله‌ سازی، بسته‌ بندی، کشاورزی و خودرو

درصد مستربچ رنگی در نایلون دسته دار

برای تولید نایلون دسته دار رنگی، بهتر است ابتدا رنگ هدف با نمونه مرجع مشخص شود. سپس مستربچ مناسب با پلیمر پایه انتخاب شده و درصد مصرف پیشنهادی آن در شرایط واقعی دستگاه آزمایش شود.

فرض کنید یک کارگاه قرار است ۲ تن نایلون رنگی تولید کند و مقدار ۲ درصد مستربچ روی نمونه آزمایشی تأیید شده است. در این حالت اگر درصد نسبت به وزن مخلوط نهایی تعریف شده باشد، به ۴۰ کیلوگرم مستربچ و ۱۹۶۰ کیلوگرم سایر مواد نیاز است.

اگر مقدار مصرف به ۳ درصد افزایش یابد، مستربچ موردنیاز به ۶۰ کیلوگرم می رسد. افزایش ۲۰ کیلوگرمی تنها در صورتی توجیه دارد که کیفیت رنگ و الزامات محصول آن را ضروری کنند.

درصد مستربچ سفید در فیلم های شیری

در تولید فیلم سفید یا شیری، میزان پوشش دهی اهمیت زیادی دارد. دی اکسید تیتانیوم یکی از مواد رایج برای ایجاد سفیدی و پوشش در مستربچ های سفید است، اما مقدار آن در گریدهای مختلف یکسان نیست.

برای یک فیلم نازک ممکن است رسیدن به ظاهر موردنظر دشوارتر از یک فیلم ضخیم باشد. با این حال، افزایش مقدار مستربچ همیشه اقتصادی ترین راهکار نیست. گاهی استفاده از گریدی با قدرت پوشش بیشتر می تواند نتیجه مناسب تری ایجاد کند.

برای انتخاب درصد مصرف، نمونه ها باید با ضخامت کنترل شده تولید شوند و میزان سفیدی، پوشش دهی و کیفیت ظاهری آن ها بررسی شود.

درصد مصرف مستربچ در نایلون با مواد بازیافتی

مواد بازیافتی ممکن است رنگ زمینه، ترکیب و کیفیت یکنواختی نداشته باشند. برای مثال، یک محموله گرانول بازیافتی می تواند نسبت به محموله قبلی زردتر یا خاکستری تر باشد.

در چنین شرایطی، همان مقدار مستربچ قبلی لزوما رنگ مشابهی ایجاد نمی کند. بنابراین لازم است کیفیت و رنگ اولیه خوراک بررسی شود و نمونه آزمایشی با همان محموله مواد تهیه شود.

اگر مواد بازیافتی دارای آلودگی یا ذرات تخریب شده باشند، افزایش مستربچ همیشه راهکار مناسبی نیست. ابتدا باید علت تغییر رنگ یا ظاهر محصول مشخص شود.

مستربچ آنتی بلاک و لیزکننده در فیلم

در فیلم های بسته بندی، علاوه بر رنگ، عملکرد سطحی نیز اهمیت دارد. مستربچ آنتی بلاک برای کاهش چسبندگی لایه های فیلم استفاده می شود و مستربچ لیزکننده می تواند به تنظیم اصطکاک بین سطوح کمک کند.

مقدار مصرف این افزودنی ها باید با توجه به غلظت ماده فعال، ضخامت فیلم، نوع پلیمر و عملکرد مورد انتظار تعیین شود. درصدی که برای یک فیلم مناسب بوده است، ممکن است برای فیلم دیگری با ساختار متفاوت کافی نباشد.

در بعضی افزودنی های لیزکننده، عملکرد سطح ممکن است با گذشت زمان تغییر کند. بنابراین بررسی نمونه تنها بلافاصله پس از تولید همیشه کافی نیست و زمان اندازه گیری نیز اهمیت دارد.

درصد مصرف مستربچ در تزریق پلاستیک و تولید ظروف

در تزریق پلاستیک، مقدار مستربچ علاوه بر نوع رنگ، به پلیمر پایه، طراحی قطعه و شرایط قالب گیری وابسته است. ضخامت متفاوت بخش های یک قطعه ممکن است باعث شود شدت ظاهری رنگ در تمام قسمت ها یکسان نباشد.

به همین دلیل بهتر است رنگ روی قطعه واقعی و با شرایط تولید اصلی تأیید شود. نمونه ای که روی یک صفحه آزمایشی رنگ مناسبی دارد، لزوما در قالب نهایی همان ظاهر را ایجاد نمی کند.

تنظیم مستربچ رنگی برای قطعه تزریقی

برای تولید یک قطعه رنگی، ابتدا باید مستربچ مناسب با جنس پلیمر انتخاب شود. پس از بررسی مقدار مصرف پیشنهادی، چند نمونه با شرایط ثابت تولید می شود تا ظاهر محصول و یکنواختی رنگ بررسی شود.

اگر در قطعه خطوط رنگی، لکه یا تفاوت رنگ مشاهده شود، ممکن است مشکل به کیفیت اختلاط یا شرایط قالب گیری مربوط باشد. افزایش مقدار مستربچ بدون بررسی علت اصلی همیشه نتیجه مطلوبی ایجاد نمی کند.

درصد مستربچ در ظروف و قطعات ضخیم

قطعات ضخیم تر ممکن است از نظر ظاهر رنگ با فیلم های نازک تفاوت داشته باشند. برای مثال، مقدار رنگدانه موجود در مسیر عبور نور بیشتر است و همین موضوع می تواند شدت رنگ را تغییر دهد.

در تولید ظروف نیز نوع محصول اهمیت دارد. اگر ظرف برای کاربرد خاصی طراحی شده است، لازم است علاوه بر رنگ، الزامات فنی و سازگاری ترکیبات آن بررسی شود.

درصد مصرف مستربچ در ظروف دارای تماس غذایی

برای ظروف در تماس با مواد غذایی، انتخاب مستربچ تنها بر اساس رنگ و درصد مصرف کافی نیست. مواد تشکیل دهنده مستربچ، شرایط فرایند و مقدار مصرف باید برای کاربرد نهایی مجاز و مناسب باشند.

بنابراین پیش از تولید انبوه، مدارک فنی و الزامات قانونی بازار هدف باید بررسی شوند. رسیدن به رنگ مناسب به معنی تأیید خودکار محصول برای تماس غذایی نیست.

چه عواملی درصد مصرف مستربچ را تغییر می دهند؟

برای انتخاب مقدار مناسب، فقط قیمت یا ظاهر گرانول مستربچ را در نظر نگیرید. چند عامل فنی می توانند بر مقدار مصرف و نتیجه نهایی تأثیر بگذارند.

غلظت ماده فعال، نوع رزین حامل، ضخامت محصول، کیفیت پلیمر پایه و شرایط اختلاط از مهم ترین این عوامل هستند. بهتر است هنگام آزمون، هر بار تنها یک عامل تغییر کند تا علت اختلاف نتیجه مشخص شود.

غلظت رنگدانه و افزودنی فعال

هرچه غلظت ماده فعال در مستربچ بیشتر باشد، ممکن است برای رساندن مقدار مشخصی از آن ماده به محصول، مستربچ کمتری نیاز باشد. البته قدرت رنگ دهی و کیفیت پراکنش نیز مهم هستند.

به عنوان مثال، دو مستربچ ممکن است درصد رنگدانه یکسانی داشته باشند، اما به دلیل تفاوت در نوع رنگدانه یا نحوه پخش آن، نتیجه ظاهری مشابهی ایجاد نکنند.

رزین حامل و سازگاری با پلیمر پایه

رزین حامل مستربچ باید برای استفاده در پلیمر موردنظر مناسب باشد. ناسازگاری می تواند بر توزیع رنگدانه، ظاهر محصول و بعضی ویژگی های فرایندی تأثیر بگذارد.

برای همین، مستربچی که برای یک کاربرد پلی اتیلنی طراحی شده است، لزوما مناسب تمام کاربردهای پلی پروپیلنی یا سایر پلیمرها نیست.

رنگ مواد بازیافتی و ضخامت محصول

رنگ اولیه مواد و ضخامت نهایی محصول بر ظاهر رنگ تأثیر دارند. فیلم نازک می تواند نسبت به قطعه ضخیم، روشن تر یا شفاف تر دیده شود. همچنین مواد بازیافتی ممکن است دارای ته رنگ های متفاوت باشند.

این شرایط نشان می دهد که درصد مصرف باید روی مواد و محصول واقعی آزمایش شود، نه فقط بر اساس نمونه عمومی تأمین کننده.

تنظیمات دستگاه و روش اختلاط

عملکرد سامانه خوراک دهی، شرایط ذوب، طراحی تجهیزات و یکنواختی توزیع مستربچ در مواد پایه می توانند بر نتیجه نهایی اثر بگذارند.

اگر درصد مصرف درست باشد اما مستربچ به صورت یکنواخت وارد دستگاه نشود، ممکن است رنگ محصول در طول تولید تغییر کند. در چنین شرایطی، کنترل دستگاه به اندازه تنظیم فرمول اهمیت دارد.

اگر مستربچ کم یا زیاد اضافه کنیم چه اتفاقی می افتد؟

کم بودن مقدار مستربچ رنگی ممکن است باعث شود محصول کم رنگ تر از نمونه تأییدشده باشد. در مستربچ سفید نیز احتمال دارد پوشش دهی کافی ایجاد نشود و رنگ زمینه پلیمر همچنان دیده شود.

در مستربچ های افزودنی، مصرف کمتر از مقدار موردنیاز می تواند باعث شود عملکرد موردنظر حاصل نشود. برای مثال، اگر مقدار یک افزودنی آنتی بلاک برای ساختار فیلم کافی نباشد، لایه ها ممکن است همچنان به یکدیگر بچسبند.

از طرف دیگر، افزایش بیش از اندازه مستربچ نیز همیشه باعث بهبود کیفیت نمی شود. مصرف زیاد می تواند هزینه را افزایش دهد و بسته به نوع گرید، بر بعضی ویژگی های محصول تأثیر بگذارد.

برای مثال، اگر محصول از نظر رنگ به نمونه مرجع رسیده باشد، افزودن مستربچ بیشتر ممکن است تنها رنگ را تیره تر کند، بدون اینکه کیفیت موردنیاز مشتری بهتر شود.

روش صحیح ترکیب مستربچ با گرانول برای جلوگیری از رگه رنگ

حتی اگر درصد مصرف به درستی محاسبه شده باشد، نتیجه تولید به نحوه ورود و توزیع مستربچ در مواد پایه وابسته است. خوراک دهی ناپایدار می تواند باعث ایجاد تفاوت رنگ بین بچ ها یا در طول رول فیلم شود.

برای رسیدن به تولید پایدار، باید مقدار مواد دقیق اندازه گیری شود و شرایط اختلاط تا حد امکان ثابت بماند.

وزن کشی و آماده سازی مواد قبل از دستگاه

ابتدا مقدار مستربچ و پلیمر پایه بر اساس فرمول مصوب محاسبه می شود. سپس مواد با وسیله اندازه گیری مناسب وزن می شوند.

در تولیدهای کوچک، دقت ترازو اهمیت زیادی دارد. اگر مقدار مستربچ کم باشد، خطای وزن کشی ممکن است درصد واقعی مصرف را تغییر دهد.

در اختلاط اولیه، باید شرایطی فراهم شود که مستربچ تا حد امکان به صورت یکنواخت بین گرانول ها توزیع شود. البته مخلوط شدن گرانول ها پیش از ورود به دستگاه جایگزین پراکنش مناسب در مرحله ذوب نیست.

خوراک دهی دقیق در تولید پیوسته

در خطوط پیوسته، مقدار مستربچ باید متناسب با جریان مواد اصلی تنظیم شود. اگر ظرفیت تولید افزایش پیدا کند اما خوراک مستربچ بدون تغییر باقی بماند، درصد واقعی مصرف کاهش می یابد.

در سامانه های وزنی، مقدار خوراک بر اساس جرم کنترل می شود. در سامانه های حجمی، تغییر رفتار جریان یا چگالی ظاهری مواد ممکن است بر مقدار واقعی خوراک تأثیر بگذارد.

به همین دلیل کالیبراسیون خوراک دهنده و کنترل منظم مقدار مصرف از اقدامات مهم در تولید پایدار هستند.

تأیید نمونه قبل از تولید انبوه

بهتر است پیش از تولید کل سفارش، نمونه های کوچکی با درصدهای مختلف در محدوده مجاز برگه فنی تهیه شوند. در هر مرحله باید شرایط اصلی تولید ثابت بماند تا اثر درصد مصرف قابل مقایسه باشد.

پس از تأیید رنگ و ویژگی های موردنیاز، شماره گرید، مقدار مصرف، پلیمر پایه و تنظیمات مهم دستگاه ثبت شوند.

این اطلاعات کمک می کنند در سفارش های بعدی، اختلاف رنگ یا کیفیت محصول سریع تر بررسی شود.

محاسبه هزینه مستربچ برای هر کیلو محصول پلاستیکی

در خرید صنعتی، قیمت هر کیلو مستربچ به تنهایی برای مقایسه دو محصول کافی نیست. ممکن است مستربچی قیمت بالاتری داشته باشد، اما به دلیل درصد مصرف کمتر، هزینه پایین تری در محصول نهایی ایجاد کند.

فرض کنید مستربچ اول هر کیلو ۲۰۰ هزار تومان قیمت دارد و برای رسیدن به رنگ موردنظر، مصرف ۳ درصد آن تأیید شده است. سهم هزینه این مستربچ در هر کیلو مخلوط نهایی برابر با ۶ هزار تومان خواهد بود.

مستربچ دوم را با قیمت فرضی ۲۶۰ هزار تومان در نظر بگیرید. اگر این محصول با مصرف ۲ درصد همان کیفیت را ایجاد کند، سهم هزینه مستربچ در هر کیلو مخلوط برابر با ۵۲۰۰ تومان می شود.

این مثال نشان می دهد قیمت خرید بالاتر همیشه به معنی هزینه تولید بالاتر نیست. البته کیفیت، نرخ ضایعات و اثر هر گرید بر خواص محصول نیز باید بررسی شوند.

فرمول هزینه مستربچ در محصول

اگر درصد مصرف بر مبنای وزن مخلوط نهایی تعریف شده باشد، هزینه مستربچ در هر کیلو محصول از ضرب قیمت هر کیلو مستربچ در درصد مصرف به دست می آید.

برای مثال، اگر قیمت فرضی مستربچ ۱۸۰ هزار تومان باشد و مقدار مصرف ۲ درصد تعیین شده باشد، هزینه مستربچ در هر کیلو مخلوط نهایی ۳۶۰۰ تومان است.

برای تولید ۱۰ تن محصول با همین درصد مصرف، ۲۰۰ کیلوگرم مستربچ لازم است و هزینه فرضی خرید آن برابر با ۳۶ میلیون تومان خواهد بود.

البته قیمت تمام شده کامل محصول شامل قیمت پلیمر، سایر افزودنی ها، انرژی، نیروی انسانی، بسته بندی، استهلاک و ضایعات نیز می شود.

نمونه عملی تنظیم درصد مصرف مستربچ در سفارش تولیدی

فرض کنید یک کارگاه قرار است ۵۰۰ کیلوگرم فیلم پلی اتیلنی رنگی تولید کند. تأمین کننده برای گرید انتخاب شده، محدوده آزمایشی ۱ تا ۳ درصد را پیشنهاد کرده است.

مسئول تولید سه نمونه کوچک با مصرف ۱٫۵، ۲ و ۲٫۵ درصد تهیه می کند. در هر سه نمونه، نوع پلیمر پایه، ضخامت فیلم و تنظیمات دستگاه ثابت نگه داشته می شوند.

پس از مقایسه نمونه ها، فرض کنید محصول با مصرف ۲ درصد از نظر رنگ و ظاهر تأیید می شود. بنابراین برای تولید ۵۰۰ کیلوگرم مخلوط نهایی، مقدار مستربچ لازم ۱۰ کیلوگرم است و سایر مواد باید مجموعا ۴۹۰ کیلوگرم باشند.

اگر به اشتباه ۱۰ کیلوگرم مستربچ به ۵۰۰ کیلوگرم پلیمر خام اضافه شود، وزن نهایی ۵۱۰ کیلوگرم خواهد بود و سهم واقعی مستربچ حدود ۱٫۹۶ درصد می شود.

این نمونه نشان می دهد چرا مشخص شدن مبنای محاسبه و ثبت فرمول تولید اهمیت دارد. برای تکرار سفارش، باید گرید مستربچ، پلیمر پایه، درصد مصرف، ضخامت محصول و شرایط تأیید نمونه ثبت شوند.

راهنمای خرید مستربچ متناسب با درصد مصرف در شیمیکو

برای خرید مستربچ در مقیاس صنعتی، بهتر است تنها نام رنگ را اعلام نکنید. نوع پلیمر، محصول نهایی، ضخامت فیلم یا قطعه، رنگ هدف، ظرفیت تولید و مشخصات دستگاه از اطلاعاتی هستند که می توانند به انتخاب گرید مناسب کمک کنند.

هنگام بررسی پیشنهاد تأمین کننده، مقدار مصرف توصیه شده، نوع رزین حامل، غلظت ماده فعال در صورت اعلام و الزامات کاربرد نهایی را نیز بررسی کنید.

اگر هدف مقایسه دو مستربچ است، علاوه بر قیمت هر کیلو، هزینه مصرف در محصول نهایی و نتیجه آزمون کیفیت را محاسبه کنید.

برای آشنایی با دسته بندی این محصولات، مقاله انواع مستربچ را بخوانید. همچنین برای مشاهده مواد اولیه و محصولات عرضه شده می توانید به بازار محصولات شیمیایی و پلیمری شیمیکو مراجعه کنید.

سوالات متداول درباره درصد مصرف مستربچ

پاسخ سوالات زیر برای محاسبات اولیه و انتخاب مقدار مصرف کاربرد دارد. مقدار مناسب هر گرید باید با مشخصات فنی و آزمون همان محصول بررسی شود.

جمع بندی: چطور درصد مصرف مستربچ را دقیق تعیین کنیم؟

برای انتخاب مقدار مناسب مستربچ، ابتدا باید نوع محصول، جنس پلیمر و عملکرد مورد انتظار مشخص شود. سپس مقدار مصرف پیشنهادی تأمین کننده بررسی و بر اساس وزن مواد محاسبه شود.

در مرحله بعد، چند نمونه آزمایشی با شرایط ثابت تولید و از نظر رنگ، ظاهر، عملکرد و هزینه بررسی شوند. مقدار تأییدشده نیز همراه با مشخصات گرید و شرایط تولید ثبت شود تا در سفارش های بعدی قابل تکرار باشد.

فرمول محاسبه مشخص می کند چند کیلو مستربچ لازم دارید؛ اما برگه فنی و آزمون تولید تعیین می کنند چه درصدی برای محصول مناسب است. انتخاب اقتصادی، کمترین مقدار مصرفی است که کیفیت نهایی و الزامات محصول را تأمین کند.

منابع فنی درباره درصد مصرف و نسبت اختلاط مستربچ

برای بررسی روش محاسبه مقدار مستربچ و انتخاب گرید، می توان از منابع فنی تولیدکنندگان و ارائه دهندگان تجهیزات استفاده کرد. اعداد عمومی مقاله برای شروع ارزیابی هستند و جایگزین دستور مصرف اختصاصی هر محصول نمی شوند.

Ampacet، اطلاعات فنی مستربچ های رنگی و افزودنی

Coperion، اطلاعات فرایند اختلاط و خوراک دهی مواد پلیمری

Avient، اطلاعات فنی مستربچ و مواد پلیمری